انشا از زبان گربه

من یه گربه خیابونی هستم همون گربه‌هایی که میبینین تو خیابون و مکان‌های عمومی پرسه میزنن و دنبال غذا و نوازشن. میخوام بیشتر از خودمون و دغدغه‌هامون بگم. ما فرق بزرگی با گربه خونگی‌ها داریم. گربه‌های خونگی نژاددار بدن حساس‌تری دارند و احتمال مریض شدنشون هم خیلی زیاده. اما ما انقدر تو کوچه و خیابون پرسه زدیم بدنمون نسبت به بیماری‌ها مقاوم‌تر شده و خیلی دیرتر مریض میشیم. بسیاری از دامپزشک‌ها پیشنهاد میکنن که ما گربه‌های خیابونی رو برندارین ببرین تو خونه‌ای که گربه خونگی دارین، چون احتمال مریض شدنشون خیلی بالاست.

نژاد گربه های خیابانی

ما گربه خیابونی‌ها، نژادمون دی اس اچ (DSH) و دی ال اچ (DLH) هستش. یه سری‌ها موهای بلندی دارند و بعضی دیگه موکوتاه هستن. همه جای دنیا همین شکلیم. رنگ‌های مختلفی داریم، تنوع رنگ‌هامون خیلی زیاده، از سفید مشکی، نارنجی با رگه‌های سفید، تاکسیدو، خاکستری (تبی)، مشکی بگیر تا تورتورایس و کالیکو. هر کدوممون زیبایی خودمون رو داریم.

نگهداری از گربه ‌‌های خیابانی

مردم نسبت به گذشته بیشتر به ما توجه می‌کنن. یه دوره‌ای تعداد ماها خیلی کم بود بعد به مرور با توجه بیش از اندازه مردم رشد جمعیت ما بیشتر شد. این موضوع اصلا خوب نیست، چون هر چی جمعیت ما بیشتر بشه ما با هم دیگه بیشتر سر قلمرو دعوا و همدیگرو زخمی می‌کنیم و سر غذا هم با هم درگیر میشیم. تازه بعضی‌ گربه‌ها ممکنه بی‌‌هوا برن تو خیابون و تصادف کنن. این قضیه خیلی دردناکه. من خودم فکر میکنم نژاد گربه خونگی‌ها خیلی خوشبختن. یه جای گرم و نرم دارن، غذا برای خوردن و نوازش صاحبشون، تازه جونشون هم در خطر نیست.

گربه‌های خیابونی باید برای پیدا کردن یه لقمه غذا تو همه سطل‌ زباله‌ها سرک بکشن، بلکه بتونن یه چیزی برای خوردن پیدا کنن. خیلی مواقع ما در معرض خشونت آدما هم قرار می‌گیریم. آدما برای این که ما رو از خودشون دور کنن ممکنه هر چیزی سمته ما پرتاب کنن. اونا اصلا فکر نمی‌کنن ممکنه به ما آسیب جسمی بزنن.

ما تو سرما و گرما برف و بارون جایی برای خوابیدن نداریم. جاهایی که ما برای در امان بودن از سرمای هوا پیدا میکنیم، داخل کاپوت ماشین‌ها، لای شمشادها، زیر ماشین‌ها، داخل جوی‌ها، هر جایی که بتونه یه سرپناه امن برای ما باشه. البته داخل ماشین جای امنی نیست چون خیلی از ما و بچه‌های ما اون جا دچار مرگ ناگهانی میشن. از آدما خواهش میکنم حتما تو فصل سرما زیر ماشینا، بقل چرخ ماشین و داخل کاپوت‌ها رو خوب وارسی کنن تا مبادا یکی از ما اونجا باشیم.

غذا دادن به گربه خیابانی

 گفتم ما برای پیدا کردن غذا داخل سطل‌های زباله میریم، اونجا هم ممکنه آسیب ببینیم. لطفا ظروف شکسته و اشیا تیز رو قبل از دور انداختن داخل یه روزنامه یا یه لفافی بپیچین. خیلی از آدما دوست دارن به ما کمک کنن و برامون غذا بیارن، اما ناخواسته به ما آسیب میزنن. استخون‌های غذاشون رو برای ما میارن، همین استخون‌‌ها در بسیاری از مواقع باعث آسیب و مرگ ما میشه. این استخوان‌ها اگر ریز باشن احتمال اینکه تو گلوی ما گیر کنن، زیاده. لطفا یا برای ما غذا نیارین، اگر هم لطف میکنین و میارین استخون‌ها رو جدا کنین.

گربه‌دوستانی هستند که برای ما آشپزی میکنن، ما راضی به زحمتشون نیستیم اما از این که بهمون اهمیت میدن خوشحال میشیم. من خودم یه گربه 10، 12 ساله هستم که متاسفانه دندونامو تو طول این 12 سال از دست دادم. یه دختر مهربون هوامو داره و برام غذا خونگی درست میکنه. من در روز شاید 1 تا 2 وعده ازش غذا بگیرم. من خودمو بیشتر گربه اون میدونم چون خیلی هوامو داره. یه بار که آخرین دندونم عفونت کرده بود و خیلی درد داشت منو برد پیش دامپزشک و جراحیش کرد. از اون موقع فهمیدم منم خیلی خوشبختم که یکی هست که مراقبمه و با کوچکترین ناراحتی و مریضی منو میبره دکتر تا دوا درمونم کنه. من ازش خیلی ممنونم.

چگونه گربه خیابانی را بگیریم؟

بعضیا میگن چرا گربه نمیزاره نازش کنم، باید در جواب بگم همه گربه‌ها یکی نیستن. برای گرفتن ما و نوازشمون نیازی نیست که کار شاقی انجام بدین. فقط کافیه یه زمانی رو کنار ما بشینین و اجازه بدین تا ما به حضور شما اطرافمون عادت کنیم. یواش یواش یخمون باز میشه و ما خودمون میایم سراغتون. ما گربه‌ها خوشحال میشیم که آدما با ما مهربون باشن. همیشه احتیاج به غذا نداریم، بعضی‌ وقت‌ها نوازش میخوایم. شما باید برقراری ارتباط با گربه خیابانی رو یاد بگیرین. اگه از ما نمیترسین یا بدتون نمیاد گاهی یه دستی به سرو گوشمون بکشین، ما انرژی آدمارو حس میکنیم و میفهمیم که کی با ما دوسته و کی دشمن. دوست داریم با آدما زندگی مسالمت‌آمیزی داشته باشیم.

زایمان گربه خیابانی

ما گربه‌ها معمولاً از سن ۶ ماهگی به بعد میتونیم باردار بشیم. واقعیت اینکه بدن ما تو مرحله رشده و بارداری برامون خوب نیست. خیلی‌ از آدما به صورت خودجوش و با هزینه خودشون، ماهارو میبرن دامپزشکی و عقیم میکنن. من با این مسئله مشکلی ندارم اما بعضی از ما دوست داریم بچه دار بشیم و طعم پدر و مادر شدن رو بچشیم، از طرفی هم هر چی تعداد ما گربه‌ها کمتر باشه دعوا و درگیریمون هم کمتر میشه. من خودم عقیم شدم، سال‌ها پیش یه خانم که دیگه ندیدمش اومد و منو با خودش برد یه جایی که بعدا فهمیدم مطب دکتر دامپزشک بود.

 بعد از اون وقتی با گربه‌های دیگه حرف زدم فهمیدم که اونارو هم برده همونجا. ما هممون عقیم شدیم، عقیم سازی گربه‌ها از دید اون خانم درست بوده، سعی کرده به نوبه خودش جمعیت مارو کنترل کنه. راستی برای شناسایی گربه‌های عقیم شده، فقط کافیه به گوش‌هاشون دقت کنین، یکی از گوش‌های گربه عقیم شده رو کات میکنن، تا قابل شناسایی باشه. اگه ما گربه‌ها عقیم نشیم، افزایش جمعیت و دعوا و جیغ و دادمون، باعث آزار آدما میشه و اونا بیشتر گارد میگیرن نسبت به ما. واقعیت اینکه افرادی که دوستدار حیوونا هستن باید از حقوق ما دفاع کنن و برای کنترل جمعیت ما فکری بکنن.